Przenieśmy się na chwilę do roku 2003. Niekwestionowanym liderem w zakresie jakości przesyłanego obrazu jest cyfrowy standard DVI. Debiutujący właśnie interfejs HDMI w żaden sposób nie wpływa na rozkład sił. Nowy standard posiada gorsze parametry przepustowości. Dlaczego więc stał się najpopularniejszym rozwiązaniem na świecie?
Asem w rękawie HDMI okazała się specyfikacja uwzględniająca nie tylko transmisję cyfrowego obrazu, ale również dźwięku. Wszystko to oczywiście w wariancie bezstratnym. Rozwiązanie mieli wkrótce pokochać entuzjaści kina domowego. Właściwie od tamtej chwili, jeden przewód zaczął wystarczać aby połączyć odtwarzacz z telewizorem przy zachowaniu cyfrowej jakości. Producenci szybko podchwycili temat i standard się rozwinął. Na rynek trafiły również nowsze generacje HDMI wyprzedzające w końcu DVI na każdym możliwym polu. Ostatecznie nawet na rynku komputerów osobistych DVI przegrywa rywalizację.
Można by więc pomyśleć, że HDMI było naturalnym następcą standardu DVI. Jednakże nie jest to do końca prawda. Prawdziwym spadkobiercą był bowiem interfejs DisplayPort opracowany przez VESA. Trafił on na rynek w 2006 roku i z miejsca zaczął wyprzedzać HDMI parametrami. Problem w tym, że w tamtych czasach przewagi DisplayPort były właściwie nieistotne. Wyższa przepustowość nie była możliwa do wykorzystania bez odpowiednich źródeł obrazu i odtwarzaczy.
Obecnie na rynku trwa walka standardu HDMI 2.0 i DisplayPort 1.4. Entuzjaści obrazu o wysokiej rozdzielczości przychylniej patrzą na DP. Oferuje on bowiem wyższe częstotliwości odświeżania w 4K oraz kompatybilność z przyszłymi formatami 5K i 8K. Jednakże HDMI nie powiedziało jeszcze ostatniego słowa. Debiutujące w tym roku HDMI 2.1 pozwoli na transmisję obrazu w rozdzielczości 10K, a już przy 8K zaoferuje wyższe częstotliwości odświeżania niż DisplayPort.
Temat omówiłem, ponieważ Sapphire przysłało do mnie bardzo fajną tabelkę, którą zamieściłem powyżej. Myślę, że stanowi ona fajną ściągawkę podczas wyboru odpowiedniego okablowania.
